Oorsprong
Vroeger werd sorbitol verkregen uit de berk, waarvan de vruchten tot 12% sorbitol bevatten. Maar de diverse toepassingen in de voedingsindustrie vereisen de industriële productie van E 420. E 420 wordt daarom enzymatisch verkregen uit glucose (uit tarwe- of maisstam), waarbij ook genetisch gemodificeerde organismen kunnen worden gebruikt. Sorbitol heeft de eigenschap licht in water op te lossen en zeer stabiel te zijn tegen hitte en zuur. Omdat sorbitol ook zeer licht water bindt, wordt E 420 ook graag als vochtbehoudsmiddel toegepast.
Toepassing
Sorbitol wordt veel dieetvoedingsmiddelen toegevoegd als zoetstof, omdat het de voordelen heeft dat er bij de afbraak geen insuline wordt uitgescheiden. Daarom is E 420 aanwezig in een reeks suikervrije voedingsmiddelen zoals kauwgom, ijs, snoepwaren en desserts. Bovendien komt het voor in normale voedingsmiddelen in soepen, mosterd en voedingssupplementen.
Risico's
Sorbitol wordt beschouwd als veilig. Echter kan bij een consumptie vanaf 50 g per dag diarree en bulten optreden. Personen die last hebben van fructose- of sorbitolmalabsorptie, moeten de stof mijden.