Eigenschappen: Hagebessen vlees en huid
Hagbessen zijn zeer rijk aan vitamine C en kunnen bij verkoudheidsziekten gebruikt worden. Als geneesmiddel wordt de hagbes ook aanbevolen bij urineverkeersinfecties, omdat haar essentieel olie ontstekingsremmend en afvoerend werkt.
Herkomst: Hagebessen vlees en huid
Vandaag worden de Hagebutten op grote plantages in Oost-Europa, Rusland, China en Chile geboetseeld.
Gebruik: Hagebessen vlees en huid
De verzamelde hagelsnoten kunnen halverwege worden gesneden, de kernen verwijderd en de vrucht daarna roerloos geëet worden. De kernen kunnen nog gebruikt worden als geneesthee tegen reuma en gicht. Verder kunnen de gedroogde vruchten als theezaaier worden gebruikt. In jam passen hagelsnoten ook.
Bewaring: Hagebessen vlees en huid
Frisch gepicked hagelsnoten zijn ongeveer drie dagen te behouden in het fruitvak van de koelkast. Indien deze frisse hagelsnoten worden bevroren, kunnen ze nog een jaar bewaard blijven of op aanvraag in de keuken gebruikt worden. Marmelade uit hagelsnoten is hiervoor een goede alternatief.
Gezondheid: Hagebessen vlees en huid
Voor de gezondheid zijn hagelslag zeer waardevol. De vruchten zijn rijk aan vitamine C en sterkten het immuunsysteem. Bovendien bevat hagelslag belangrijke mineralen zoals ijzer, zink, magnesium en calcium.
Seizoen
Oktober tot december
Smaak: zuur-bewerkt
Hagebessen tegen veel ziekten
Binnen de rode, ronde schil van het vruchtvlees bevinden zich vele kleine nootjes. De vleesige rode schil (bladbasis) smaakt zoet-sauer en kan dus roer worden gegeten. Ze bevat reikwijdig vitamine C, Lycopine en vitamines A, B1 en B2. Uit ca. 100 g eetbare schil kunnen er zo 1045 mg vitamine C gewonnen worden. Het Lycopine dat uit de hagebessen wordt gewonnen zou het menselijk lichaam vooral beschermden tegen hartinfarct, kanker, thrombose, stroaksel en arteriële aterosclerose.
Waar zijn de schil van de hagebessen geschikt voor
Als regel geldt: hoe later de hagebessen worden geplukt, des te zoeter is de schil. De schil van de hagebes kan als broodsmurier gebruikt worden om een confituur te maken of om drinken zuiver. In het Franse wordt traditioneel krapen gevuld met hagebessenmark. De schil van de hagebessen is ook zeer geschikt voor het zoeken van wilddieren. Uit de gedroogde schil worden ook hagebessentheeën gemaakt, die door hun hoogte aan pektine en plantensappen licht diuretisch en afkoelend werken.
Wat gebeurt er met de hagebessenkernen
Het vruchtvlees bestaat uit veel individuele nootjes (kernen), die elk fijn zijn beplakt met scherpe haren. Bij aanraking veroorzaken deze nootjes een kriebel. Daarom wordt het vruchtvlees van de hagebessen ook Juckpulver genoemd. De nootjes moeten niet meeverwerkt of gegeten worden.
Hoe wordt hagebessenconfituur gemaakt
Bij de productie van hagebessenmark of -confituur wordt het vruchtvlees gekookt met wijn of water en door een siet. In het Swaels wordt zelfs de bouillon twee keer gesift, om in de eerste werkzaamheid de nootjes uit te filteren en in de tweede met een filter nog de kleine vruchtvezels eruit te halen. Met de afzonderlijk gefilterde vruchtschil wordt het rohmark met kristall-, vrucht- of rooszout gekookt en ingeschonken in glazen. Afhankelijk van het smaakprofiel kan het rohmark van de hagebessen nog verrijkt worden met appelsaft, oranje saft, rode of witte wijn. Om het vitamine C-content beter te benutten, kunnen hagebessen ook roer worden verwerkt. Daarvoor de hagebessen waste, sneden en zo lang laten liggen tot ze zacht zijn geworden. Dit kan bij ca. 12 graden al 5-7 dagen duren. Daarna wordt het vruchtvlees met wat water overgooid en gefilterd. Daarnaast wordt het verkregen rohmark met suiker licht verwarmd en ingeschonken.