Eigenschappen: Pina
Ananas is een tropische vrucht met een ruige, stekelige schil en zachte, sapachtig vlees dat in geel of witte kleuren beschikbaar is. Ananas bevat het enzym Bromelain, dat bij het verwerken van proteïnen helpt en ook ontstekingsbeslaande eigenschappen heeft. Bovendien is ananas een goede bron voor vitamine C, ballaststoffen en mangaan. De vrucht heeft ook een hoge zoutinhoud en is calorieënrijk, wat bij de voeding overwogen moet worden. Ananas heeft een frisse en zoete smaak die vaak gebruikt wordt in smoothies, cocktails en desserts.
De ananas is rijk aan verschillende enzymen. Bovendien bevat de ananas veel belangrijke vitamines en mineralen. Tovens te noemen zijn vitamine A, vitamine C, vitamine E en de vitamines B1, B2 en B6. Als mineralen komen Kalium, Natrium en Ier voor.
Herkomst: Pina
Ananas komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika, in het bijzonder uit de tropische gebieden van Brazilië en Paraguay. Het wordt echter vandaag de dag wereldwijd geplante in tropisch en subtropisch gebied, inclusief Zuidoost-Azië, Afrika en Australië. De grootste ananasscholen ter wereld zijn Costa Rica, Brazilië, de Filipijnen en Thailand.
Gebruik: Pina
De ananás past op zichzelf als vrucht in plakken of kleine hapjes gegeten, in een fruitsalade alternatief verfijnd met yoghurt of als ananassaus. In asiatische gerechten wordt de ananás vaak gebruikt en geeft deze het typische zoet-sour smaak.
Ananás wordt op verschillende manieren gebruikt. Het kan raw gegeten worden of in sauzen, smoothies, fruitsalades, cocktails, desserts en verschillende gerechten. Ook als ingrediënt in sos, marinades en dressings wordt ananás vaak toegevoegd. In de keuken wordt ook ananás als vleesverzachtelaar gebruikt, omdat het enzymen bevat die proteïnen kunnen ontbinden. Bovendien wordt ananás in de voedingsindustrie gebruikt voor het maken van conserven, zoutigheid en andere voeders.
Bewaring: Pina
De opslag van ananas moet plaatsvinden bij 10 graden. Zodra de ananas is afgesneden, moet ze in de koelkast gekoeld worden en snel verbruikt worden. Alternatief is het ijsbergen van al afgesneden ananasschijven mogelijk.
Gezondheid: Pina
De ananás is rijk aan secundaire plantenstoffen en bezit daarnaast een antioxidatieve werking. Belangrijke bouwstenen zijn hier catechine, epicatechin en galliczuur. Ook het enzym bromelain verdient men te noemen, dat de bloedcirculatie bevordert, ontstekingsvermindering heeft en de verwerking aanmoedigt.
Ananás is rijk aan gezonde ingrediënten zoals vitamine C, bromelain, ballaststoffen, mangan, thiamine (vitamine B1) en foliezuur. Vitamine C is een antioxidant dat het immuunsysteem ondersteunt en ontstekingen vermindert. Bromelain is een enzym dat de verwerking bevordert en ontstekingen in het lichaam kan verminderen. Ballaststoffen zijn belangrijk voor een gezonde verwerking en mangan helpt bij de ondersteuning van botten en weefsels. Thiamine (vitamine B1) en foliezuur zijn belangrijk voor een goede kognitieve functie en het gezondheidssysteem van het zenuwsysteem.
Voeding: Pina
Voor een evenwichtige en gezonde voeding dragen de ananassen een belangrijke bijdrage. Hun consumptie verzekert het lichaam van belangrijke microelementen zoals ijzer, koper, zink en mangaan.
Seizoen
Ananassen is een tropische vrucht en heeft dus geen specifieke seizoen. Ze kunnen echter het hele jaar door in supermarkten en fruitwinkels gekocht worden. In sommige regio's kunnen ananassen in bepaalde maanden rijker en dus goedkoper zijn.
Smaak: zoet-aromaatachtig
Kenniswaardesten over de ananás
Het woord ananás komt uit de taal van de Guaraní's, die in Paraguay, Brazilië, Bolivië en ook Argentinië gesproken worden. De oorspronkelijke benaming "Naná" ontwikkelde zich uiteindelijk tot Ananás en verwijst naar de bladtop aan het bovenste einde van de vrucht. Er zijn diverse soorten ananás, die in vijf groepen samengevoegd worden. De Perolera-, Spaanse-, Koningin-, Pernambuco- en Cayenne-groep bevatten elk verschillende soorten vruchten, die uiteenlopen aan op basis van de vezelvorm, kleur, hardheid en grootte.
De ananás werd pas dank zij Christoffel Columbus voor Europa ontdekt. Voordat dat gebeurde, werd de vrucht al binnen Amerika kweekseloos gehouden, niet alleen als voedsel, maar ook als geneesmiddel en werd gebruikt om wijn te produceren. Later werd de vrucht ook in tuinhuizen in Europa gekweekt, meestal nog steeds geïmporteerd van Hawaii.
Welke ingrediënten bevatten ananás
De ananasslagerij is kruidig en groeit in de aarde. Ze is vastgezet door wortelgroei, die tot twee meter onder de grond uitwijd. De bladeren van de ananás zijn smal en lang, evenals relatief dik en zwaarder tandig gezaaid. De ananás is rijk aan mineralen, enzymen en vooral natuurlijke vitamineën. Vooral vitamine C en vitamine E kunnen bij het eten van een ananás in de lichaamsvolgorde opgenomen worden. IJzer, magnesium en kalium tellen ook tot de hoofdingrediënten van de vrucht.
Om een volwaardige en smaakvolle ananás te verkrijgen, is het vooral belangrijk dat ze goed voorzien wordt van stikstof in de kweek. Dit is verantwoordelijk voor de vruchtkleur en de samenstelling van de ananás. Mangel betekent tegelijkertijd slechte kwaliteit. Te veel wild planten is eveneens slecht voor de kweek van ananassen. Omdat de plant door haar wortelgroei veel ruimte in beslag neemt, moet de grond constant los gehouden worden. De ananás wordt in enkele gebieden ook samen met andere planten aangeboden en niet alleen als monocultuur. Een kweekcyclus duurt echter niet langer dan vier jaar. Ananassen worden na 14 tot 20 maanden geplukt en opnieuw aangeplant. Dit varieert afhankelijk van de warmtegraad van het aanbouwgebied. Het oogstresultaat neemt echter af hoe vaak er geplukt wordt.