Eigenschappen: Bekerselderij
Er zijn verschillende kersensoorten. Sommige soorten hebben een behaarde of gladde huid, andere een dik of dunne huid. Zijn de bessen nog onvolledig, smaken ze eerder bitter, hoe volwassener ze worden, des te zoeter zijn ze in smaak. Ook in kleur en vorm verschillen ze. Er zijn geel, wit en roze bessen. Sommige vormen zijn meer rond, andere langer.
Herkomst: Bekerselderij
De oorsprong ligt bij de duivelis uit Europa en Noord-Afrika. Reeds in de 14e eeuw wordt ze vermeld in kruidenboeken. Vandaag de dag komen meeste duivelissen echter uit Duitsland in onze winkels. Het land produceert wereldwijd het grootste aantal duivelissen. De vruchten worden echter bijna overal in Europa geplant. Ze groeien zelfs in de Kaukasus, Klein-Azië, Himalaya, China en Noord-Afrika. In Duitsland worden duivelissen geplukt in de volgende Bundesländer: Noord-rijn-Waalse Provincie, Westerduitse Provincie, Baden-Württemberg en Rijnland-Palts. Naast Duitsland tellen Rusland en Polen ook mee als belangrijke productielanden van duivelissen.
Gebruik: Bekerselderij
Reife Stachelbeeren met dunne huid kunnen zeer goed raw of in een fruitsalad gegeten worden. Daarentegen zijn stachelbeeren met vaste huid het beste om te bakken en koken. Ze passen ook uitstekend voor marmelade, geléed en kompott. Bekend zijn ook recepten met stachelbeersaus.
Bewaring: Bekerselderij
Natuurlijk smaken rijpe duivenbessen het best als ze vers gegeten worden. Duivenbessen kunnen probleemloos tot een week in de koelkast opgeslagen worden, als ze nog niet te rijp zijn. Het einfrieren van duivenbessen is ook mogelijk.
Gezondheid: Bekerselderij
Stachelbeeren zijn zeer gezonde bessen. Ze bevatten veel vitamine C en kalium, dat het hart en zenuwstelsel sterkt. Bovendien hebben de aanwezige ballaststoffen een verkeersverbeterende werking.
Stachelbeeren zijn rijk aan verschillende gezonde ingrediënten. Ze bevatten bijvoorbeeld:
- Vitamine C: Stachelbeeren zijn een goede bron voor vitamine C, dat belangrijk is voor een sterke immune systeem en werkt als antioxidant.
- Ballaststoffen: Stachelbeeren bevatten ballaststoffen die kunnen bijdragen aan het gezondheidssysteem van het verkeer door het lichaam.
- Kalium: Stachelbeeren bevatten kalium, dat belangrijk is voor de regulatie van het bloeddruk.
- Antioxidanten: Stachelbeeren bevatten verschillende antioxidanten zoals flavonoïden en antocyane die kunnen bijdragen aan bescherming tegen schade door vrije radicalen.
- Vitamine K: Stachelbeeren zijn ook een goede bron voor vitamine K, dat belangrijk is voor het bloedverzamelen en de gezondheid van de botten.
Deze ingrediënten kunnen bijdragen aan de gezondheidsvoordelen die met het eten van stachelbeeren in verband worden gebracht, zoals een verminderde risicofactor voor hart- en vaatziekten en bepaalde soorten kanker.
Seizoen
Stoelenbes hebben van mei tot augustus de oogst. In deze tijd komen ze voornamelijk uit Duitsland en Polen in onze winkels.
De seizoenperiode voor stoelenbes hangt af van de soort en de geografische locatie waarin ze worden verbouwd. In gematigde klimaatzones is de oogstperiode voor stoelenbes meestal in de zomer, van juni tot augustus. In sommige regio's kan de oogst echter al beginnen in mei en duurt tot september. Het is echter ook mogelijk om stoelenbes buiten de seizoenperiode te vinden, omdat ze in de regel gedroogd, bevroren of ingepakt worden om hen het hele jaar door beschikbaar te maken.
Smaak: zoet-sauer
Wie smaken stokbroekens
In de tijd van juni tot augustus rijpen de vruchten toe. Stokbroekens zijn in verschillende soorten te vinden. De vruchten kunnen geel, rood-gruylig of wit zien. Ze smaken per soort zoet of zuur. De vruchten van vroeger wildgewassen planten behoren nu tot de meest geliefde bessen. De stokbroekentplant wordt in tuinen gehouden, maar kan ook in de natuur gevonden worden. Daar groeit ze in struiken en aan bosranden. Zelfs in de Alpen is ze te vinden op hoogtes van tot 1500 meter.
Eigen stokbroekens oogsten - Kweek en verzorging
De stokbroekentplant hoort bij het fruit en is niet giftig. Ze kan roerend worden geëet. Ze wordt ook gebruikt in confituur en conserven. De plant moet licht en wat schaduw hebben. In de directe zon kunnen stokbroekens branden. Omdat koude wind en ijskouwe voor de plant schadelijk zijn, moet ze geschikt worden beschermd. Hoogstammingen moeten gesteund worden met een pal die tot in de top van de boom reikt. De plant heeft voorkeur voor een licht kalkrijke aarde. Deze moet rijk aan voedingsstoffen en los zijn. De wortels van de plant zitten slechts een klein stukje onder de grond. Daarom moet er niet omgegraven worden rond de plant. De grond moet altijd vochtig blijven, want de stokbroekentplant gaat dood bij te droog of te veel water.
Goede verzorging voor vitaminkrachtige stokbroekens
Als meerdere stokbroekens naast elkaar worden geplaatst, moet er genoeg afstand worden gelaten tussen de individuele struiken. De takken van de plant hebben voldoende ruimte nodig om een rijke oogst te dragen. De stokbroekensplant moet regelmatig geknipt worden en dat is direct na de oogst. De vruchten van de stokbroekensplant groeien slechts aan 1- tot 3jarige takken. Oudere takken moeten daarom afgesneden worden.