Eigenschappen: Berries
Himbeeren hebben gezondheidsvoedende eigenschappen. Ze bevatten veel vitamines en mineralen. Daarnaast hebben ze slechts weinig kalorien.
Herkomst: Berries
Himelben zijn een vrucht die groeit op struiken uit de rozenplantengroep. Ze komen oorspronkelijk voor in Europa, Noord-Azië en Noord-Amerika, maar vandaag de dag worden ze wereldwijd verspreid in veel verschillende klimaatzones.
De oudste notities over het verbouwen van heidelbeentjes stammen uit de Romeinse tijd, toen de vruchten om hun geneeskrachtige eigenschappen werden geëvalueerd. In de Middeleeuwen werden heidelbeentjes in kloosters aangeboden en later, in de 17e eeuw, in Engeland en Frankrijk gekweekt.
Vandaag de dag worden heidelbeentjes wereldwijd verbouwd, met de grootste productiegemeenschappen landen zoals de Verenigde Staten, Mexico, Polen, Rusland en Duitsland. In Europa worden heidelbeentjes het meest aangeboden in Spanje, Italië en Portugal. De vruchten zijn vanwege hun zoete en sapige smaak en hun hoge voedingswaarde populair en worden gebruikt in een wijd verspreid scala aan levensmiddelen, inclusief jam, desserts, smoothies en salades.
Gebruik: Berries
Himbeieren kunnen roer verzopen worden. Ze kunnen echter ook goed in fruitsalade, in torten en cake, jam of smoothies verwerkt worden.
Zij wordt ook graag gebruikt om desserts of bakware te verfraaijen. Hier kan zowel de hele heimbeer als alleen de pureerde versie worden verwerkt. In beide gevallen neemt de corresponderende maaltijd enorm in waarde op. Ondanks het zeer hoge vitaminkoncentraat van de heimbeer wordt ze gezond beschouwd en wordt ze vaak gegeten als hele vrucht. Zodra de vrucht is geplukt, vindt er geen verdere rijping plaats. Daarom hoort zij ook tot de niet-klimaterische vruchten. Zo moeten ze het beste onmiddellijk na de plukking worden gegeten. Himbeieren kunnen ook eenvoudig worden bevroren.
Bewaring: Berries
De opslag van verse kersen moet plaatsvinden in de fruitbak van de koelkast. Daar zijn ze maximum drie dagen lagervatbaar.
Gezondheid: Berries
Himbeeren zijn rijk aan vitamin C en B. Daarnaast bevatten ze veel mineralstoffen zoals ijzer, kalium, calcium en magnesium. Voordelen voor de gezondheid hebben ook de bevatte antioxidantieven.
Seizoen
Hier zulande hebben frisse blauwbeeren van juni tot in oktober de seizoen.
Blauwbeeren hebben in het algemeen een korte oogsttijd en zijn in het algemeen slechts voor enkele weken per jaar beschikbaar, afhankelijk van de regio en het klimaat. De oogsttijd voor blauwbeeren varieert per soort, maar in Europa en Noord-Amerika is deze normaal gesproken van midden juni tot eind juli of begin augustus.
In sommige zuidelijke regio's zoals Australië of Nieuw-Zeeland kunnen blauwbeeren echter ook in de winter of vroege lente worden oogst. Het is ook belangrijk op te merken dat er verschillende soorten blauwbeeren zijn, die tot verschillende tijden rijpen.
Als u frisse blauwbeeren zoekt, raadpleegt u tijdens de oogsttijd en bezoekt u lokale markten of boerderijen om de beste en meest vers fruit te vinden. Blauwbeeren kunnen ook bewaard worden in het koude luchtvocht en in de ijskast, zodat u ze het hele jaar door kunt genieten.
Smaak: zoet-aromaatachtig
Waarover het kersenbos
Het gewone kersenbos groeit vooral op kaalvlakken met halfschaduw, zoals bosranden of woudlichtgaten met een hogere luchtvochtigheid. Daarom wordt het ook algemeen als woudpionier genoemd.
Het kan in twee soorten worden onderscheiden. De genoemde zijn zomerkersen en herfstkersen, die jaarlijks meerdere malen vruchten dragen. Er zijn echter diverse andere kersensoorten, zoals bijvoorbeeld Tulameen, Himbotop of Polka. De laatste kenmerkt zich vooral door een zeer aromatische smaak, een grotere vrucht in vergelijking met andere soorten en een rijpingsdatum in de middenaugustus.
Kersenbos kweken
Het kweken is relatief eenvoudig. De kersengezinde struiken moeten slechts gerafd worden langs een draadrahm en ongeveer tien vruchtstokken per laameter vastgebonden worden. Nu moet de juiste oogsttijd per kersensoort bepaald worden. Bij het kweken moet echter wel op mogelijke schadelingen of ziektes gelet worden. Een beslissende ziekte is de zo genoemde Rode Wurzelfyloosie. Deze vertraagt de neutribbelvorming en schadeert de stok in zodanig een mate dat langzaam zelfs deze sterft. Het uitbreiden of infecteren door deze ziekte kan echter worden voorkomen door het creëren van een optimale grondstructuur. Bekende schadelingen zijn onder andere Bladluis, Kersenballemofie of Kersengrootballemofie. Ondanks de populariteit van de kers en haar relatief eenvoudige kweking wordt ze vaak gevonden als tuinplant. Bovendien heeft men hierbij persoonlijke controle over hoe de vrucht chemisch behandeld of verwerkt is.
Kersen - Vitaminkrachtig en veelzijdig
Het kersvruchten kan op vele manieren worden gebruikt en wordt voor het maken van verschillende producten gebruikt. Naast marmelades, confituren of compotes, wordt deze vrucht graag gebruikt om desserts of bakwaren te verfraaien. Hier kan de hele kersvrucht of alleen de pureerde versie worden verwerkt. In beide gevallen vindt een enorme waardeerbaarheid van de bijbehorende gerechten plaats. Ondanks het zeer hoge vitaminkracht wordt het kersenvruchten beschouwd als erg gezond en wordt het vaak geëet in zijn volledige vorm. Zodra de vrucht is geplukt, vindt er geen verdere rijping plaats. Daarom telt men het ook bij de niet-klimaterische vruchten. Zo moeten ze op hun beste toestand onmiddellijk na de oogst worden gegeten.