Eigenschappen: Tomaat
Tomaten kunnen prachtig fris gegeten worden. De gerippte of krauwe soorten gaan naar de voedingsmiddelenindustrie en worden verwerkt in groentespecialiteiten. Flaschentomaten verschijnen schillend of als pompoen op de markt. In de handel komen ze ook als sap, sos of ketchup voor. Hardere schillen worden verwijderd door blancheren. De stielanslagen bevatten schadelijk solanin. Daarom worden deze altijd zorgvuldig verwijderd.
Herkomst: Tomaat
Christopher Columbus (1441 tot 1506) bracht de eerste tomatenplanten uit zijn tweede reis naar West-Indië naar Europa. De oorspronkelijke heimveengebieden van de tomato liggen in het Andesgebied: Mexicaanse en peruanische Indianen hebben de vruchten over de tijd van kersenruit tot hun huidige grootte gezaaid. De tomato werd genoemd naar tomatl (vertaling: schwellvrucht, afgeleid van tomana = schwellen). Pas eind 18e eeuw begon de cultivering van de tomato in Europa. Mensen durfden eerst niet aan het nieuwe groentesortiment aan te pakken, omdat de oranje kleur als giftig werd beschouwd. De tomato werd net zoals de aardappel eerst als tuinplant gezaaid. De Italiaanse ontdekkers vonden de tomato voor zichzelf en begonnen met doelmatige selectie. Italië was vanaf het begin ideaal geschikt voor de cultivering van tomaten.
Gebruik: Tomaat
Vandaag behoren Tomaten tot de meest populaire kalorienarme groentensoorten, omdat erkenningelijk weinig andere zoveel belangrijke, goede stoffen samenvatten: veel vitamines, mineralen en microelementen. Tomaten kunnen verscheiden worden gebruikt, bijvoorbeeld roerbaar of als salade, als ingelegd saurige groente, gevuld of als garnish. Uit tomaten kan zoetig-hele bouillon gekookt worden. Ze passen goed om te dunnen en te grillen. Bovendien geven ze verschillende soepen hun typische aroma.
Bewaring: Tomaat
Bij deugdelijke opslag wordt het aroma behouden. De optimale lagertemperatuur ligt tussen 12 en 16 graden, dus behoren tomaten niet in de koelkast. Under optimale omstandigheden zijn tomaten 14 dagen te verwerken. Zullen ze langer te verwerken zijn, moeten ze geconserveerd of gedroogd worden.
Gezondheid: Tomaat
Aromatische tomaten zijn fris, delicat, calorienarm en tegelijkertijd regelrechte gezondheidsbooster. Hun natuurlijke ingrediënten, macro- en microvoeding werken als krachtige antioxidanties. Ze sterkten het hart en het bloedvatstelsel, helpen tegen kankerziekten en andere chronische ziektes en ondersteunen de gezondhouding van slijmhalven, botten, ogen, spieren en huid.
Seizoen
Ab het eind Juli begint hier in land de oogsttijd. Freilandtomaatjes leveren kwaliteitsproducties, die speciaal aromatisch en gezondheidsvoedend zijn. Bovendien zijn diverse importen het hele jaar door op de markt.
Smaak: fruitig, automatisch, zoet
De stelen van de tomaat kunnen tot twee meter hoog groeien, afhankelijk van de soort en hoe ze worden geplant. De stelenbladeren zijn in rollen geordend en vegen. De vruchten ontstaan uit de geelgevulde bloemen en zijn dus eigenlijk beroertevruchten. Het binnenste van de tomaat is ingedeeld in kleine kamers, omringd door de rode, vleesachtige huls. In de kamers zitten de zaadjes. Deze worden weer omgeven door een geleedachtige massa. Een bijzonderheid van het hele plantengebouw is dat het een lange oogsttijd heeft. Dit komt doordat de stelen constant bloemen, rijpende vruchten en volle tomaten dragen.
Geschiedenis van de tomaat
De stelen van de tomaat kunnen tot twee meter hoog groeien, afhankelijk van de soort en hoe ze worden geplant. De stelenbladeren zijn in rollen geordend en vegen. De vruchten ontstaan uit de geelgevulde bloemen en zijn dus eigenlijk beroertevruchten. Het binnenste van de tomaat is ingedeeld in kleine kamers, omringd door de rode, vleesachtige huls. In de kamers zitten de zaadjes. Deze worden weer omgeven door een geleedachtige massa. Een bijzonderheid van het hele plantengebouw is dat het een lange oogsttijd heeft. Dit komt doordat de stelen constant bloemen, rijpende vruchten en volle tomaten dragen.
Na Europa kwam de tomaat met de ontdekking van het zuidamerikaanse continent. Precies uitkomend is het groente afkomstig uit de Andes, maar reisde mee met de oorspronkelijke inwoners naar het noorden van Zuid-Amerika. 1498 bracht Colombus uiteindelijk de eerste tomaten mee. De mensen durfden zich eerst niet aan deze nieuwe groente aan te raken, omdat de oranje kleur eruitzag als giftig. De tomaat werd net als de aardappel eerst als tuinplant geplanteerd. In ieder geval was de oorspronkelijke vorm al maar kersengroen en werd deze al door de zuidamerikaanse oorspronkelijke inwoners gekweekt om hem groter te maken.
De Italiaan ontdekte de tomaat voor zichzelf en begon met geïmporteerde selectie. Italië was vanaf het begin een ideale plek voor tomatenplantage. In het noorden moet er nog steeds een vrije, warme en lichte omgeving kunstmatig worden gecreëerd.
Planting van de tomaat
De plantingsschuren bestaan daarom uit kunststoffen- of glasvoile schuren, omdat ze speciaal veel licht laten door en de zonnenergie als een soort verwarming gebruiken. In de tuinhuizen worden dan de gevoelige stelen voorgeplant. Dit betekent dat de zaadjes in de tuinhuizen worden aangesproken en daar kroppen. Als de stelen ongeveer 10-15 centimeter hoog zijn, worden de planten na het afblijven van de vriesgevaar, wat bijzonder in mei is, naar de tuin geplaatst.
Zodat de tomaat in de tuin zeer goed kan groeien, moeten enkele aspecten opgemerkt worden. Het beste wortelt de plant op een aarde die iets zandig is. Ook de juiste voeding moet opgelet worden. Wie speciaal biologisch planteert, kan de planten met bessen- suivel dopen. De grond mag ook niet te moerasachtig zijn, dus te nat. Ook de latere rijpingsdatum van de tomaat moet opgemerkt worden. Om de stelen onder het enorme dragen gewicht van de tomaten niet te laten breken, moeten ze stevig vastgebonden worden.
Met al zo goed mogelijk verzorging kan er toch nog een ziekte optreden. De kruidentziekte of bruine vlekken zijn gekenmerkt door grauwe- groene plekken en de bladeren zijn bedekt met schimmelvlokken. Om dit te voorkomen, moet er genoeg afstand gehouden worden tussen de stelen bij het planten. Door dit wordt vochtigheid gevormd verminderd en kunnen de bladeren snel droog worden na regen. Ook de vrucht- en stengelvlekken ontstaan door te veel luchtdroefheid. Ander ziektes zijn onder andere de droevlekkenziekte, meeltauw, grauwschimmel. Eveneens moet men de tomaat beschermd houden tegen schadelingen.