Eigenschappen: Zwarte wortel
Schwarzwurzeln zijn een populair bijgerecht bij hartige vlees- of visgerechten. Ze worden vergelijkbaar met asperges bereid en passen ook als ingrediënt in soups of eintjes.
Herkomst: Zwarte wortel
De oorspronkelijke heimatische thuisbasis van de zwarte wortel wordt vermoedelijk in noordelijk Afrika geplaatst, voordat deze zich geleidelijk ook in zuidelijke Europa verspreidde. De plant houdt van een droog, warm-gemiddeld tot heet klimaat. Vandaag de dag wordt de zwarte wortel echter bijna overal in Europa en op de hele wereld geplant. Als hoofdproductiegebied van de zwarte wortel geldt Frankrijk echter, gevolgd door Duitsland en Italië.
Gebruik: Zwarte wortel
Schwarzwurzelen zijn een populair bijgerecht bij vlees- of visgerechten. Daarom worden Schwarzwurzelen vergelijkbaar met asperges bereid. Schwarzwurzelen kunnen echter ook frietig gegeten of gebraad worden en passen zeer goed als ingrediënt in soepen of eintjes.
Bewaring: Zwarte wortel
Schwarzwurzel kan op een koele, droge plek meerdere weken opgeslagen worden. In de koelkast houdt ze zich echter slechts ongeveer een week fris.
Gezondheid: Zwarte wortel
Bij de zwarte wortel gaat het om een zeer kaloriearme, maar tegelijkertijd vitaal- en mineralstoffrijke voedingsmiddel. Ook is de hoeveelheid ballaststoffen hoog, die vooral voor de gezondheid van de darmen nuttig zijn.
Zwarte wortel als geneeskrachtig middel
Als geneeskrachtig middel wordt zwart wortel aanbevolen voor het functioneren van de riem. Gegeten in de avond heeft de zwart wortel een ontspannend en kalmerende werking, waardoor hij daardoor het slapen bevordert. Het bijzondere aan deze wortel is dat ze de lever schoonmaakt en de vorming van rode bloedkorpijnen stimuleert. Door dit maakt ze zich zeer geschikt als zorgkost en is ze door haar lekkere, aspergesacht smaak een delicatessé. De zwart wortel is uitstekend voor diabetespatiënten omdat hij zonder hulp van het insulinehormoon wordt verwerkt. Vanwege haar hoge inhoud aan plantelijk eiwit is ze ook zorgvuldig te hanteren voor maagziekten.
Seizoen
De zwarte wortel heeft vooral binnen de maanden oktober tot april haar oogstseizoen en wordt daardoor beschouwd als klassieks wintersgewas. Ondanks haar lastige cultuurstaat in kleine aardworsten moet de zwarte wortel wel per hand worden geplukt, wat hun verkrijgsprenten ernstig beïnvloedt. In de zakelijke verkoop is frisse zwartewortel vooral binnen de herfst- en wintermaanden beschikbaar. In geleeën vorm zijn producten gemaakt van zwartewortel echter helejaarlijk verkrijgbaar.
Smaak: intensief-vrijwelijk, licht nootachtig
Beim Lebensmiddel Schwarzwurzel handelt es sich um eine winterharte Pflanze, die Wuchshoogteiten tussen 70 en 120 centimeter bereikt en tot de gelijknamige plantengeslacht van de Schwarzwurzels behoort. Daarmee behoort de eetbare wortel van de Schwarzwurzel tot de plantenfamilie van de Korbblüter en wordt hier in het land als populair groentebloemplant gezien. De snel oxiderende schil van de Schwarzwurzel produceert een melkwitte sekret en verkleurt zeer snel - eetbaar is alleen het binnenste van de wortel. Schwarzwurzel weist een intensief-werzig tot licht nootachtig smaak op en kan gebraden, friet of gedroogd worden verspeend.
Ambouw van Schwarzwurzel
De wortel kleurt bij het schalen zeer licht af, zodat de handen een donkere bruine kleuring krijgen. Want van de wortel wordt een kleverige sap afgezondert, is het voordeelrijk handschoenen te dragen. De zaadgoot vindt plaats in april, maar men moet erop letten dat niet te vroeg gezaaid wordt, omdat jonge planten anders nog koude aan kunnen. Een te late zaadgoot laat de wortels dun blijven. Schwarzwurzel maakt van een lichte voeding met compost of ook fertigvoeding uit organische componenten.
De Schwarzwurzel kan geen frisse stalduivel verdragen en bij te hoog nitrogeensoepeling kunnen de wortels waterig worden. De plant houdt van los, diepe, vochtige humusgrond in halfschaduwen tot zonnige locatie. Als de grond niet diep genoeg is, verzweigen zich de wortels. Want de Schwarzwurzel heeft veel vocht nodig, moet ze bij droogte intensief watergeven. Zware leem- en zandgronden zijn voor het aanbouw van Schwarzwurzelen niet geschikt.
Inhoudstoffen van Schwarzwurzel
Bereikbaar al in de Middeleeuwen werd de Schwarzwurzel gebruikt tegen pest en slangbijten. Ze behoort tot de meest begeerde, kalorienarme en gemakkelijk verdaulijke groentensoorten in de winter. Voor onze gezondheid bevat ze zeer belangrijke inhoudstoffen. Daarbij tellen Mangan, IJzer, Koper, Folsuur en Spurenelementen. De Schwarzwurzel heeft ook een hoog gehalte aan mineralen en vitamine, waaronder B1, B2, B3 en E. Daarom behoort ze tot de meest waardevolle groentensoorten.
Schwarzwurzel als geneesmiddel
Als geneesmiddel zijn Schwarzwurzelen aan te raden voor het functioneren van de riolen. Aangevreten in de avond werkt de Schwarzwurzel ontspannend en kalmerend, waardoor slaap bevorderd wordt. Het bijzondere aan deze wortel is dat ze de lever ontsmet en tot vorming van rode bloedkorpsjes aanspurt. Daarom past ze zeer goed als zorgkost en is ze door haar lekkere, aspergesacht smaak een delicatie. De Schwarzwurzel is uitstekend voor diabetespatiënten geschikt omdat ze zonder hulp van het insulinehormoon wordt verdaald. Ondanks zijn hoog gehalte aan plantelijk eiwit is ze ook zorgvuldig voor maagziekten.
Wintergroenten - Schwarzwurzel
De Schwarzwurzel is een groente die goed als sopengroente past, maar men kan haar ook koken en als zelfstandig gerecht zoals asperges bereiden. De groentesoortenambouw van de Schwarzwurzel begon pas in het 17e eeuw. Want de wortels van deze plant zijn winterhard, begint de oogst al in oktober en duurt tot in de lente.
Persoonlijke schadelingen van Schwarzwurzel
Bij helaas krijgt de Schwarzwurzel soms bezoek van Wulpmauwen, die zich vooral in het winterseizoen aan haar richten. Maar ze wordt meestal vrij van andere plantenschadelingen beschermd. Slechts zelden is er een echte muildiefbepaling.