Eigenschappen: Gele bloem
Het geelvlinder is eetbaar, en verschillende delen van de plant worden gebruikt in de keuken. De jonge bladeren passen goed voor salades en hebben een zacht, licht bitter smaak. De bloemen kunnen gebruikt worden als decoratie voor gerechten, en de wortels kunnen gerookt worden en als koffieërsatz gebruikt worden. Geelvlinderbladeren zijn rijk aan voedingsstoffen zoals vitamines (vooral vitamine A en vitamine K), mineralen (zoals kalium en ijzer) en antioxidanten. Ze zijn een bron van ballaststoffen en kunnen de gezonde voeding verrijken.
Herkomst: Gele bloem
De loofzand (Taraxacum officinale) is een wijd verspreide plant die in veel delen van de wereld thuis is. De exacte oorsprong van de loofzand is echter moeilijk te bepalen, aangezien de plant al eeuwenlang in vele regio's voorkomt en zich makkelijk verspreidt.
De loofzand kan gevonden worden in Europa, Noord-Amerika, Azië en andere delen van de wereld. Het wordt vermoed dat de plant haar oorsprong heeft in Eurasië en daarna is uitgebreid naar andere delen van de wereld. De loofzand is een aanpasbare plant die kan bloeien in verschillende levensruimtes, van weiden en velden tot stadsparke en straatranden.
Gebruik: Gele bloem
De jonge bladeren van de loofzand zijn eetbaar en worden vaak gebruikt voor salades. Ze hebben een zacht, licht bitter smaak en zijn rijk aan voedingsstoffen zoals vitamines en mineralen. De geelgevulde bloemen van de loofzand kunnen als eetbare decoratie in salades, soepen of desserts gebruikt worden. Ze hebben een lichte zoete smaak. De wortels van de loofzand kunnen gerookt en gemalen worden om een koffiersubsitueerproduct te maken. Ze hebben een aardige smaak en worden ook in sommige kruidentheeën gebruikt.
Bewaring: Gele bloem
Als u frisse Löwenzahnblätter oogverkoop wilt plukken en gebruiken, raadpleeg dan zo snel mogelijk na het verzamelen om hun Frisheid en Voedingswaarden te behouden. Als u de bladeren korte tijd opslaat, kunt u ze in een plastic zak in de koelkast bewaren. Rol ze in een vochtig papierdoek of een vochtig keukenhanddoek om de vochtigheid te behouden. Voorkom het dat Löwenzahnbladeren te lang in de koelkast opslaan, want dan neigen ze er naar om snel wel te worden.
Gezondheid: Gele bloem
Löwenzahn wordt traditioneel gebruikt om de verwerking te bevorderen. Hij kan de productie van maagzuur en choleraleider verhogen, wat bijdraagt aan een betere verwerking van voedsel. Löwenzahn bevat antioxidantieën zoals Flavonoïden en Fenolsuur, die kunnen bijdragen aan het bestrijden van vrije radicalen en celletjeschade te verminderen. Löwenzanbladeren zijn rijk aan vitamines zoals Vitamine A, Vitamine K, Vitamine C, Kalium, IJzer en Ballaststoffen, die kunnen bijdragen aan het algemene welzijn.
Seizoen
De loper (Taraxacum officinale) is een plant die in Midden-Europa zeer verspreid is en in vele verschillende levensruimten groeit. De loper is een meervoudjarige plant en heeft geen seizoen in het klassieke sinne zoals bijvoorbeeld tuinplanten, die jaarlijks worden geboerd.
Hoewel de loper het hele jaar door te vinden is in verschillende fasen van zijn levenscyclus, wordt hij vaak in het voorjaar en vroege zomer meestal opgemerkt, wanneer zijn bladeren het beste geschikt zijn voor menselijk eten. De plant heeft veel nuttige eigenschappen en kan in de keuken gebruikt worden voor salades, thee en andere culinaire doeleinden.
Smaak: mild, licht bitter
Allgemeen over loofbladeren
Het fundamentale daaraan is dat de plant met een enorme aanpassingsvermogen en eenvoudigheid groeit. De loof bloeit op grasvlakken met een enorm verspreidingsvoordeel, omdat hij zich eerstjes op frisse gemaaide gazonnen herstelt. Vooral komt hij voor op stikstofrijke gronden en is hij perfect aangepast aan zonnige en lichte plaatsen zoals weiden- en akkerranden. Groot deel van de vroege lente zijn er hele weiden vol met loofbladeren, enkele planten houden zich erin tot in de herfst.
Beschrijving van de plant Loof
Het regenwater wordt door de grondvestige, grofgesneden loofbladeren direct naar de steenkoolwortel geleid. Op het boveneind van de stengel bevindt zich de bloemkop, die bestaat uit kleine tongbloemen en omringd is door een hulsbel. Als vliegapparaat voor de zaden of zaadjes van de loof dienen de witte pappus, een haarig vliegscherm met kernen, die door de wind verspreid worden. Deze manier van voortplanting geeft de plant het bekende naam "Blazenbloem". De stengels, bladstelen en loofbladeren bevatten een wit melksap, die bij sommige mensen bij contact kan veroorzaken. Deze reactie wordt uitgelöst door de in het sap aanwezige taraxinsaurs, die zeer krachtig kontaktrekkend is. De allergische reacties richten zich speciaal op de frisse plant.
Loof als voedsel
Het hoofddoel zijn insecten, maar ook graseters zoals koeien biedt de bloemen en loofbladeren een ideaal voedingsplant. Ze leveren al vroeg in het voorjaar genoeg voedsel op. Het krachtige geurprofiel van het honing is hiervoor in het voorjaar bij de ontwikkeling van de bijenvolken nuttig, maar ook als honingopbrengst bij grotere vorkomsten. Bovendien wordt de loof door mensen graag gebruikt in salades. Anderzijds wordt het honingachtige siroop of jam als broodsmiddeel gebruikt.
Loof toepassing als geneesplant
Het loof is zeer veelzijdig bruikbaar, zowel als voedsel en geneesmiddel. De droge plant bestaat uit alle gedroogde deelen van het loof. Deze hebben een zeer zwak karakteristieke geur. Voordat de bloeiende periode begint, wordt er geplukt. Het loof is een mild cholergicum (gallmiddel) en wordt gebruikt om het appètijteloosheid. De plant wordt ook gebruikt bij dyspeptische symptomen en leverklachten. Verder werd de korbblume volkstaan als rheumatiek ingezet en wordt ze tegenwoordig nog gedeeltelijk gebruikt tegen vlekken. De taraxinsaurs, die in het loof aanwezig zijn, bestaan uit verschillende soorten bitterstoffen die de maagsaftproductie bevorderen en zich gallendriggerend uitwerken. Zijn waterdringende en lichtafvoerende werking komt van de hoge kaliuminhoud. Algemeen kan het loof worden gebruikt tegen appètijteloosheid, gallestroom, voldelingsgevoel en ballen. Bovendien kan de plant als lichte afvoerder bij urineziekten worden gebruikt om de urinemenge te verhogen. Het is echter mogelijk dat er bij gebruik maagklachten kunnen optreden veroorzaakt door de hogere productie van gal en maagzuur.