Eigenschappen: <frisse_zwiebel>
De kippenzwiebeln, die totaal behoren tot de winterzwiebel familie, zijn knapperig, aromatisch en zeer mild. Daarom zijn ze zo gewild omdat de zwiebel smaak minder intens is in vergelijking met de eetbare zwiebel. Lauchzwiebeln zijn zeer gezond, verder zijn ze in de keuken zeer variabel bruikbaar. Ze geven vele gerechten een unieke geur.
Herkomst: <frisse_zwiebel>
Hunnen oorsprong heeft de lauchzwiebel in Zentral- en West-China, vanwaar ze zich vervolgens over Rusland uitbreidde naar Europa. De lauchzwiebeln in Duitsland komen uit Italië, Spanje, Egypte, Frankrijk of uit eigen aanbouw.
Gebruik: <frisse_zwiebel>
Zowel de groene bladeren als ook de witte deel van de vijlingselderij kan gebruikt worden. Ze zijn bijvoorbeeld geschikt voor salades, dips of ook eenvoudig als garnish. Voor deze doeleinden worden ze simpelweg in fijn ringen gesneden. Ze vinden zich ook zeer vaak in asiatische gerechten. De vijlingselderij wordt graag gebruikt als vervanger voor ui.
Bewaring: <frisse_zwiebel>
Nach dem Kauf van frissezwiebeln raad ik aan om ze in een vochtigde doek te wikken. Daarna worden ze in het groenteschaakje van de koelkast opgeborgen. Zo blijft het groente ongeveer een week fris en kan het niet uitdrogen. In tegenstelling tot de etzwiebel hebben ze geen schil en zijn ze dus ook niet zo lang houdbaar. Als de frissezwiebel verrot is, is de knol houtig en zijn de bladeren welk.
Gezondheid: <frisse_zwiebel>
De zinselzwiebel is zeer gezond, wat haar schuweelhoudende en aardewerkelijke olies dankt. Ook als waardevolle en nuttige geneesplant heeft ze zich een reputatie verworven. Ze werkt keimdoodend, ontstekingsremmend en verlicht klachten bij een verkoudheid.
Ook bij hoest, heesheid en bloedarmoede kan ze zeer nuttig zijn. Zinselzwiebeln bevatten bijna geen kalorien en zijn rijk aan vitamines. In de witte delen van de kleine zwiebel zitten polyphenolen, die de vloeistofhoudende eigenschappen van het bloed verbeteren. Bovendien zorgen polyphenolen ervoor dat er in de aderen geen aanslag vormt.
Seizoen
De zonnegroenten hebben in Duitsland een seizoen van maart tot oktober. Dit aromatische groeiwijze is echter het hele jaar door te vinden in de supermarkt.
Smaak: mild, Laucharoma
Spricht men van vlaamsche knoflook, handelt het om schaloten of ook lauksnoep. Het is een ondersoort van de lauwkweekgewassen en wordt tussen 30 en 100 cm hoog. De knoflook bestaat uit een kleine kruidentrog en lange bladeren in vorm van pijpen, welke eveneens eetbaar zijn. Ondanks hun aroma is de vlaamsche knoflook wereldwijd zeer populair.
Aanbouw van de vlaamsche knoflook
Ondanks het zeer mild klimaat wordt de vlaamsche knoflook vooral in Italië, Spanje en het zuiden van Frankrijk aangeplant. Deze landen vormen de hoofdproductiegebieden. Het daarheersende klimaat zorgt voor een goed groeien van de planten over de winter, waardoor we in het voorjaar op de markten jonge vlaamsche knoflook kunnen kopen. Hierbinnen worden de zaadjes na het oogstseizoen uitgebracht van boontjes en erwtjes. De kleine keimlinge zijn ijskoud en overwinteren in de grond. Het zaad komt uit de herbatauzaat van de eetbare knoflook.
In Duitsland worden vooral in Rijnland-Pfalz, Westfalen en het Rijnland vlaamsche knoflook aangeplant. Als de planten groeien aan een volzonig plekje, ontwikkelen ze een sterker aroma. Omdat de vlaamsche knoflook zeer vroeg geplukt wordt, vormen ze hoewel normale knoflook uit, zonder schil en zonder goed op te slaan. Het is altijd aan te raden de zojuist geproduceerde knoflook spoedig te consumeren. Vlaamsche knoflook is het hele jaar over verkrijgbaar. De smaak verandert echter in het loop van het jaar van een zacht naar een sterker aroma.
Gebruik van de vlaamsche knoflook
Het woord knoflook wijst al aan dat de vlaamsche knoflook vergelijkbaar met de eetbare knoflook als kruid of als ingrediënt voor gerechten wordt gebruikt. Beliefd is vooral het milder smakende aroma van de kleine witte knoflook. De bladeren echter hebben een sterker geurverloop in vergelijking met de eetbare knoflook en de schilfijnlauch.
In de keuken worden de knoflookballen graag fris gesneden als kruid gebruikt of gekookt als eigen gerecht. Als zeer goed vervangst voor schilfijnlauch worden de groene bladeren gebruikt. De witte delen passen uitstekend bij het dunnen. De bekendste vertegenwoordiger voor de vlaamsche knoflook zijn zeker de zilverknoflook. Ze overtuigen door hun milder en unieke aroma. Een belangrijk kenmerk voor de frische knoflook zijn het zatte groen van de bladeren en dat de witte wortels nog aan de plant zitten. De bladeren en de witte knoflook moeten ook nog steeds sterk zijn.
Waarde van de vlaamsche knoflook voor de voeding
Omdat de planten zeer jong geplukt worden en onmiddellijk verbruikt, komt de hoge mineralstoffengehalte en de vitamine bijna volledig goed tot nuttig. De voedingswaarde van de vlaamsche knoflook staat niet in het teken ten opzichte van die van de eetbare knoflook. Door de vaak frisse verbruik is hij waarschijnlijk zelfs nog hoger aan te nemen. Voordat men de vlaamsche knoflook geniet, moeten alleen de witte wortels en de bruine geverekte delen van de bladeren verwijderd worden. Daarna is een afwassen met helder water voldoende.
Genoten worden de vlaamsche knoflook met stomp en staaf, wat betekent dat alles tot op de wortels wordt gebruikt. Om de mineralstoffen en vitamine tot het verbruik behouden te houden, moeten de vlaamsche knoflook koud bewaard worden. In het koelvak van de koelkast blijven de knoflookballen ca. 1 tot 2 weken fris. Het is echter altijd raadzaam de vlaamsche knoflook zo spoedig mogelijk te verbruiken om echt in volmaakt genot te komen.