Eigenschappen: Visconserven
Visteverwerkingswaren vertegenwoordigen met ongeveer 30 procent van de wereldwijde marktaandeel in het vissenvoedsel een indrukwekkende quota. Overeenkomstig is ook de diversiteit van visteverwerkingswaren, die meestal in portiegrootten tussen 50 en 200 gram in de detailhandel te vinden zijn. Voor de conservatie van visterverwerkingswaren worden voornamelijk metaaldossen van witblik en aluminium gebruikt. De vis wordt dan ingebracht in de conserveringdoos en luchtdicht afgesloten. Om een betere houdbaarheid te garanderen, wordt deze nog gemarineerd met zout om eventuele kiemen geen voedingsgrond te bieden. Visterverwerkingswaren bieden bovendien een culinair verscheiden aan verschillende soorten eetbare vis en zeewieren, die vezelarm en graatvrij verpakt zijn en direct klaar zijn om te eten.
Herkomst: Visconserven
Visteverwerkten behoren tot de oudste exportgoederen van de industriegesellschaften. Vandaag komt een groot gedeelte van de wereldwijde productie van visteverwerkt uit de landen: Noorwegen, Zweden, Denemarken, Duitsland en Groot-Brittannië, Canada en de VS. Tijdens de eeuwen werd vis eerst gerookt om bewaring en opgeslagen in speciale tonnen. Pas de uitvinding van de industriële blik in het vroege 19e eeuw maakte de verwerkingsproces in doosvorm en daarmee de productie van huidige visteverwerkt mogelijk.
Geschiedenis van de bewaring
Visteverwerkt heeft hier ongeveer 30 procent een opmerkelijke rol in de visconsumptie. Steeds verfijnder aanbod van de verwerkende bedrijven bij gedetailleerde consumenteninformatie breiden dit segment voortdurend uit. Naast veelzijdige mogelijkheden voor culinaire genot bieden eetbare vissen en zeevruchten waardevol eiwit. Rijk aan bloeddruk- en cholesterolverlagende omega-3-vetzuren, jodium voor de schildklier, meervoudig ongezatte vetzuren en belangrijke vitamines en mineraalstoffen is het weinig vezelige vlees van onze zout- en zoete watervissen gemakkelijk te verteren en gezond.
Voor veel mensen stellen vis, zeevruchten en hun veelzijdige verwerkingsproducten de hoofdvoedsmiddelen voor. Maar al in de oudheid was vis een basisvoedsel. Hoewel de categorie "visteverwerkt" destijds nog niet bestond, waren mensen bezig om dit waardevolle voedsel te bewaren en geschikt te maken voor later gebruik. De relatief snelle verkoeling en slechts natuurlijke koelmogelijkheden leidden tot vroege methoden van bewaring: zouten als oudste bewaarvorm, drogen, roken, inleggen in zoutbad of marinade - later werden de luchtdichte bewaring en het diepvriesen ontwikkeld.
Op deze manier was er tijdens het Middeleeuwen stockvis of matjes, om de torsk werden oorlogen gevoerd en vandaag verwerken fabrieken edele vissen, hoge zee trawlers zijn zwembare verwerkingsbedrijven, overal is sushi populair en de Marine Stewardship Council MSC strijdt met het blauwe logo op de producten als wereldwijde initiatief voor duurzame bestandbehoudende vissers.
Gebruik: Visconserven
Visservaringen worden in veel gebieden gebruikt. Ze kunnen door de eindgebruiker direct rauw gegeten worden of dienen als ingrediënt voor lekkere salades of visgerechten. Bovendien worden visservaringen ook in de gastronomie gebruikt en fungeren ze als houdbare rantsoenen in voedselpakketten (zie bijvoorbeeld die van het Bundeswehr-EP).
Bewaring: Visconserven
Visteverwerkten zijn ongeopend zeer lang houdbaar (jaren).
Gezondheid: Visconserven
Visteverwerkten hebben een beslist positieve effect op de lichamelijke gezondheid. Ze zijn rijk aan waardevolle Omega-3-vetzuuren en beschermen daarmee het hart- en vaatstelsel. Bovendien bevatten ze veel jodium, wat goed is voor de schildklier en zijn in het algemeen gemakkelijk te verdagen en praktisch. Visteverwerkten zijn bovendien duurzaam en direct eetbaar en stellen daardoor een ideale manier voor om het voedsel vissen relatief ongecompliceerd in de dagelijkse dieet op te nemen.
Seizoen
Een seizoen voor visconserven bestaat niet, omdat visconserven het hele jaar door geproduceerd worden. De productie van individuele visconserven koppelt zich echter afhankelijk van de soort vis aan de bijbehorende vangseizoenen. Bijvoorbeeld worden visconserven van haring gemaakt binnen de maanden maart tot oktober - dus direct tijdens de vangstperiode. De overeenkomstige vis, die wordt verwerkt in visconserven, wordt vers gevangen en geconserveerd en wordt of gemarineerd of verwerkt in volledige conserven. Visconserven zijn daarom het hele jaar door verkrijgbaar in de detailhandel.
De term vislanghouders is een verzamelnaam voor vis of visproducten die door hun verpakking vorm houdbaar en daarmee langdurig eetbaar gemaakt worden. Er zijn verschillen tussen halve conserven en de zogeheten volle conserven – terwijl halve conserven tot 6 maanden houdbaar zijn, kan het inhoud van volle conserven theoretiêk voor onbepaalde tijd gegeten worden. Zeer populair in de sector van vislanghouders zijn marinades en gebakken visproducten, die echter meestal halve conserven zijn. Tot de populairste visspecies die verwerkt worden in vislanghouders behoren onder andere alle droogvissoorten zoals bijvoorbeeld klipvis, stockvis en gepekelde vissen zoals bijvoorbeeld matjeshering.
Productie van vislanghouders
De hoge deelname van vislanghouders aan de totale markt weerspiegelt de populariteit van deze producten.
Vislanghouders zijn hittebehandelde en gasdichte conserven die hun inhoud minstens een jaar zonder verdere koeling houdbaar maken, in tegenstelling tot de gevoeligere halve conserven, zoals bijvoorbeeld gebakken visproducten of marinaderingen, welke minstens 6 maanden houdbaar zijn. Voedingswaarden, structuren en smaak blijven behouden. Verwerkt worden verse vissen, visdelen of gevroren of diepgevroren producten. Vispastei, klopse of frikadellen en vis in eigen jus en de samenstellingen met groenten, fruit of waardevolle olie, salades en hors d'oeuvre worden beschouwd als vislanghouders in de beschermende luchtdichte blikken.
Lachs, makreel, sardines, haring of tonijn zijn zeer vetrijk en zijn daarom ideaal geschikt voor de productie van vislanghouders. Mosselen, inktpad, kreeft, inktvissen, langoustines, slakken, garnalen of oesters en krabben zijn zeevruchten waarvan de waardevolle ingrediënten en edele smaak op deze manier van bewaring en behoud genieten.
Categorisatie van vislanghouders
Het blikmateriaal voor vislanghouders is hoogwaardig, zeer goed verniet of gespoten aluminium of witblik. "Vernieteren" betekent het aanbrengen van beschermende lak op het metaalmateriaal bij warmteinvloed. FAO en WAO hebben drie standaarden vastgesteld voor visvolle conserven: 1. Conserven van grote vissen (type tonijn), 2. uit middelgrote vissen (type haring in tomatensaus) en 3. conserven van kleine vissen (type oliesardines).